“106 ปี คืนจิตวิญญาณ “ตึกแดง” แห่งเซนต์คาเบรียล: การเดินทางของหลังคาอาคารมาร์ติน เดอ ตูร์ส จากอดีตสู่อนาคตการอนุรักษ์ในปี 2026”
รู้ไหมว่า... ทำไมเราถึงเรียกอาคารหลังแรกว่า “ตึกแดง”?
หลายคนอาจสงสัยว่า ในเมื่อมองไปตอนนี้เห็นตัวตึกเป็นสีส้มแดง หรือย้อนไปไม่กี่ปีก่อนก็เคยเห็นเป็นตึกสีครีมหลังคาสีเหลือง... แล้วชื่อ "ตึกแดง" ที่เราเรียกติดปากกันมานาน มาจากไหนกันแน่?
คำตอบซ่อนอยู่ใต้โครงหลังคาไม้แดงอายุกว่า 106 ปีนี้
ย้อนรอยประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม อาคารมาร์ติน เดอ ตูร์ส (Martin de Tours) หรือ "ตึกแดง" ถูกสร้างขึ้นสไตล์นีโอ-คลาสสิก จากวิสัยทัศน์ของเจษฎาจารย์มาร์ติน เดอ ตูร์ส ร่วมกับนายชาลส์ เบเกอแลง (Charles Béguelin) วิศวกรชาวสวิส-ฝรั่งเศส
หลักฐานชิ้นสำคัญที่ทีมอนุรักษ์ค้นพบในครั้งนี้คือ "เศษกระเบื้องว่าวคอนกรีตสีแดงขนาดใหญ่" ที่ตกหล่นอยู่ใต้หลังคา ซึ่งสอดคล้องกับภาพถ่ายเก่าก่อนปี 1970 ยืนยันว่าอาคารหลังนี้เคยสง่างามด้วยหลังคาสีแดงก่ำทั้งหลัง นี่คือที่มาของชื่อ "ตึกแดง" ที่แท้จริง
กาลเวลาและการเปลี่ยนแปลง
ปี 1977: หลังคากระเบื้องว่าวและแปไม้เดิมเริ่มทรุดโทรม จึงมีการเปลี่ยนเป็นกระเบื้องลอนสีเหลืองราชพฤกษ์เพื่อแก้ปัญหารั่วซึม ซึ่งเป็นนวัตกรรมที่ทันสมัยที่สุดในยุคนั้น ส่งผลให้ภาพจำของอาคารเปลี่ยนจากตึกหลังคาสีแดงกลายเป็นสีเหลืองนับแต่นั้น
ปี 2015: มีการบูรณะอีกครั้ง แต่ในเน้นการแก้ไขจุดที่เสียหาย และทาสีส้มแดงทับกระเบื้องเท่านั้น
ปี 2026: ภารกิจเร่งด่วนเพื่อรักษาโครงสร้างประวัติศาสตร์
ปัจจุบัน หลังคาชุดนี้ที่ผ่านการใช้งานมานานกว่า 48 ปี ตกอยู่ในสภาพเสื่อมสภาพอย่างชัดเจน กระเบื้องเลื่อนหลุด และแปไม้เต็งเดิมเริ่มคดงอบิดตัว จนส่งผลให้เกิดการรั่วซึมที่อาจทำลายโครงสร้างเดิมอายุ 106 ปีได้ในระยะยาว
ภราดา ดร. สุรกิจ ศรีสราญกุลวงศ์ พร้อมคณะภราดา คณะครู ผู้ปกครอง และสมาคมศิษย์เก่า โดยได้รับเกียรติจากคณะผู้เชี่ยวชาญและสถาปนิกอนุรักษ์ จึงได้เริ่มโครงการอนุรักษ์ระยะที่ 1/2569 เพื่อ "คืนคุณค่าที่ถูกต้องทางประวัติศาสตร์"
ทำไมต้องเปลี่ยนกลับเป็น "กระเบื้องว่าวสีแดง"?
1. คืนอัตลักษณ์ที่แท้จริง: กลับไปใช้หลังคากระเบื้องทรงว่าวสีแดงตามหลักฐานประจักษ์ โดยมีขนาดและสีใกล้เคียงของเดิม เพื่อให้ "ตึกแดง" กลับมาสง่างามตามชื่อเรียกอย่างภาคภูมิใจ
2. มาตรฐานอนุรักษ์สากล: ยึดหลักการอย่าง "กฎบัตรเวนิส" (Venice Charter) เป็นต้น ที่เน้นการรักษาความแท้จริง แต่สามารถใช้นวัตกรรมสมัยใหม่เข้าช่วยเพื่อให้การอนุรักษ์ยั่งยืน
3. ลดภาระและเสริมความยั่งยืนให้โครงสร้าง: การเปลี่ยนกลับไปใช้กระเบื้องทรงว่าวช่วยลดน้ำหนักส่วนเกินที่เพิ่มขึ้นจากการใช้กระเบื้องลอนในปี 1977 และเลือกใช้แปวัสดุทดแทนที่แข็งแรงกว่าเดิม เพื่อป้องกันการรั่วซึมและรักษาโครงสร้างไม้เนื้อแข็งดั้งเดิมอายุ 106 ปี ให้คงอยู่ต่อไป
“การเปลี่ยนหลังคาในครั้งนี้จึงไม่ใช่แค่การซ่อมแซม... แต่คือการกอบกู้หน้าประวัติศาสตร์และเชิดชูอนุสรณ์แห่งความรุ่งเรืองของชาวเซนต์คาเบรียล ให้คงอยู่อย่างรุ่งโรจน์สืบไป”
จำนวนภาพในอัลบั้มนี้ 6 ภาพ
ข่าวที่นำอัลบั้มนี้ไปอ้างอิง (จำนวน 1 ข่าว )
- 106 ปี คืนจิตวิญญาณ “ตึกแดง” แห่งเซนต์คาเบรียล : การเดินทางของหลังคาอาคารมาร์ติน เดอ ตูร์ส จากอดีตสู่อนาคตการอนุรักษ์ในปี 2026
หน่วยงานที่นำอัลบั้มนี้ไปอ้างอิง (จำนวน 1 หน่วยงาน )
- งานสุขอนามัย
แผนงาน (จำนวน 0 แผนงาน )
โครงการ (จำนวน 0 โครงการ )
ภาพโดยนักเรียน: ไม่ได้แจ้งในระบบ
วันที่โพสต์ : 7 ก.พ. 2569 วันที่ถ่ายภาพ : 6 ก.พ. 2569
“106 ปี คืนจิตวิญญาณ “ตึกแดง” แห่งเซนต์คาเบรียล: การเดินทางของหลังคาอาคารมาร์ติน เดอ ตูร์ส จากอดีตสู่อนาคตการอนุรักษ์ในปี 2026”
รู้ไหมว่า... ทำไมเราถึงเรียกอาคารหลังแรกว่า “ตึกแดง”?
หลายคนอาจสงสัยว่า ในเมื่อมองไปตอนนี้เห็นตัวตึกเป็นสีส้มแดง หรือย้อนไปไม่กี่ปีก่อนก็เคยเห็นเป็นตึกสีครีมหลังคาสีเหลือง... แล้วชื่อ "ตึกแดง" ที่เราเรียกติดปากกันมานาน มาจากไหนกันแน่?
คำตอบซ่อนอยู่ใต้โครงหลังคาไม้แดงอายุกว่า 106 ปีนี้
ย้อนรอยประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม อาคารมาร์ติน เดอ ตูร์ส (Martin de Tours) หรือ "ตึกแดง" ถูกสร้างขึ้นสไตล์นีโอ-คลาสสิก จากวิสัยทัศน์ของเจษฎาจารย์มาร์ติน เดอ ตูร์ส ร่วมกับนายชาลส์ เบเกอแลง (Charles Béguelin) วิศวกรชาวสวิส-ฝรั่งเศส
หลักฐานชิ้นสำคัญที่ทีมอนุรักษ์ค้นพบในครั้งนี้คือ "เศษกระเบื้องว่าวคอนกรีตสีแดงขนาดใหญ่" ที่ตกหล่นอยู่ใต้หลังคา ซึ่งสอดคล้องกับภาพถ่ายเก่าก่อนปี 1970 ยืนยันว่าอาคารหลังนี้เคยสง่างามด้วยหลังคาสีแดงก่ำทั้งหลัง นี่คือที่มาของชื่อ "ตึกแดง" ที่แท้จริง
กาลเวลาและการเปลี่ยนแปลง
ปี 1977: หลังคากระเบื้องว่าวและแปไม้เดิมเริ่มทรุดโทรม จึงมีการเปลี่ยนเป็นกระเบื้องลอนสีเหลืองราชพฤกษ์เพื่อแก้ปัญหารั่วซึม ซึ่งเป็นนวัตกรรมที่ทันสมัยที่สุดในยุคนั้น ส่งผลให้ภาพจำของอาคารเปลี่ยนจากตึกหลังคาสีแดงกลายเป็นสีเหลืองนับแต่นั้น
ปี 2015: มีการบูรณะอีกครั้ง แต่ในเน้นการแก้ไขจุดที่เสียหาย และทาสีส้มแดงทับกระเบื้องเท่านั้น
ปี 2026: ภารกิจเร่งด่วนเพื่อรักษาโครงสร้างประวัติศาสตร์
ปัจจุบัน หลังคาชุดนี้ที่ผ่านการใช้งานมานานกว่า 48 ปี ตกอยู่ในสภาพเสื่อมสภาพอย่างชัดเจน กระเบื้องเลื่อนหลุด และแปไม้เต็งเดิมเริ่มคดงอบิดตัว จนส่งผลให้เกิดการรั่วซึมที่อาจทำลายโครงสร้างเดิมอายุ 106 ปีได้ในระยะยาว
ภราดา ดร. สุรกิจ ศรีสราญกุลวงศ์ พร้อมคณะภราดา คณะครู ผู้ปกครอง และสมาคมศิษย์เก่า โดยได้รับเกียรติจากคณะผู้เชี่ยวชาญและสถาปนิกอนุรักษ์ จึงได้เริ่มโครงการอนุรักษ์ระยะที่ 1/2569 เพื่อ "คืนคุณค่าที่ถูกต้องทางประวัติศาสตร์"
ทำไมต้องเปลี่ยนกลับเป็น "กระเบื้องว่าวสีแดง"?
1. คืนอัตลักษณ์ที่แท้จริง: กลับไปใช้หลังคากระเบื้องทรงว่าวสีแดงตามหลักฐานประจักษ์ โดยมีขนาดและสีใกล้เคียงของเดิม เพื่อให้ "ตึกแดง" กลับมาสง่างามตามชื่อเรียกอย่างภาคภูมิใจ
2. มาตรฐานอนุรักษ์สากล: ยึดหลักการอย่าง "กฎบัตรเวนิส" (Venice Charter) เป็นต้น ที่เน้นการรักษาความแท้จริง แต่สามารถใช้นวัตกรรมสมัยใหม่เข้าช่วยเพื่อให้การอนุรักษ์ยั่งยืน
3. ลดภาระและเสริมความยั่งยืนให้โครงสร้าง: การเปลี่ยนกลับไปใช้กระเบื้องทรงว่าวช่วยลดน้ำหนักส่วนเกินที่เพิ่มขึ้นจากการใช้กระเบื้องลอนในปี 1977 และเลือกใช้แปวัสดุทดแทนที่แข็งแรงกว่าเดิม เพื่อป้องกันการรั่วซึมและรักษาโครงสร้างไม้เนื้อแข็งดั้งเดิมอายุ 106 ปี ให้คงอยู่ต่อไป
“การเปลี่ยนหลังคาในครั้งนี้จึงไม่ใช่แค่การซ่อมแซม... แต่คือการกอบกู้หน้าประวัติศาสตร์และเชิดชูอนุสรณ์แห่งความรุ่งเรืองของชาวเซนต์คาเบรียล ให้คงอยู่อย่างรุ่งโรจน์สืบไป”
|
จำนวนภาพในอัลบั้มนี้ 6 ภาพ
ข่าวที่นำอัลบั้มนี้ไปอ้างอิง (จำนวน 1 ข่าว ) - 106 ปี คืนจิตวิญญาณ “ตึกแดง” แห่งเซนต์คาเบรียล : การเดินทางของหลังคาอาคารมาร์ติน เดอ ตูร์ส จากอดีตสู่อนาคตการอนุรักษ์ในปี 2026 หน่วยงานที่นำอัลบั้มนี้ไปอ้างอิง (จำนวน 1 หน่วยงาน ) - งานสุขอนามัย แผนงาน (จำนวน 0 แผนงาน ) โครงการ (จำนวน 0 โครงการ ) ผู้ถ่ายภาพ: ไม่ได้แจ้งในระบบ ผู้ถ่ายภาพนักเรียน: ไม่ได้แจ้งในระบบ ผู้โพสต์: กำหนดการที่นำไปอ้างอิง : รายชื่อผู้ร้องขอไฟล์ภาพต้นฉบับ (ความละเอียดสูง) |
วันที่โพสต์ : 7 ก.พ. 2569 วันที่ถ่ายภาพ : 6 ก.พ. 2569
